Η μη θρησκευόμενη πίστη

Ο Χριστός ήρθε για να συντρίψει τη θρησκεία. Δεν είναι η προσπάθεια των ανθρώπων με την καλή τους ζωή που ευχαριστεί τον Θεό και κερδίζει γι' αυτούς μια θέση στον ουρανό. Είναι ο Θεός που έρχεται με την αγάπη και τη μεγαλοψυχία Του να ψάξει για ανθρώπους οι οποίοι ποτέ δεν θα Τον αναζητήσουν, με ανοιγμένα τα χέρια πάνω στον σταυρό και να τους πει: "Ελάτε σε Μένα και ας μοιραστούμε τη ζωή μαζί". Αυτό δεν είναι θρησκεία, αλλά ΣΩΤΗΡΙΑ. Να γιατί οι πρώτοι Χριστιανοί ήσαν τόσο δριμείς στο να τονίζουν ότι δεν είχαν ναό, ούτε θυσιαστήριο, ούτε ιερείς. Δεν είχαν θρησκεία με τη συνήθη γνωστή έννοια και τον τρόπο έκφρασης. Γι' αυτό, οι Ρωμαίοι τους αποκαλούσαν "αθεϊστές". Αυτοί όμως είχαν ένα Πρόσωπο που τους γνώριζε, τους αγαπούσε και ποτέ δεν τους άφηνε. Τίποτα δεν μπορούσε να τους χωρίσει από την αγαπητή Του παρουσία.

Επομένως, η προσευχή δεν ήταν μια τυπική πράξη, αλλά συνομιλία μ' έναν Φίλο. Η λατρεία δεν ήταν μια τελετή για τις Κυριακές, αλλά το φυσικό ξεχείλισμα μιας αγάπης και λατρείας προς τον Σωτήρα από τους ανθρώπους Του, όταν συναντιόντουσαν. Δεν χρειαζόντουσαν κτίρια-εκκλησίες, επειδή όπου δυο ή τρεις ήσαν μαζεμένοι στο όνομά Του, Αυτός ήταν ανάμεσά τους. Δεν χρειαζόντουσαν ιερείς, επειδή ο Χριστός είχε ανοίξει άμεση, ισάξια είσοδο στην παρουσία του Θεού για τον καθένα από αυτούς.

Η Χριστιανοσύνη με τη σωστή έννοια είναι η πιο προσγειωμένη πίστη: Δεν χωρίζει τα πράγματα σε εγκόσμια και ιερά, αλλά διατηρεί σταθερά και τα δυο μαζί. Ο Κύριος ενδιαφέρεται για το τι κάνω τη Δευτέρα στις δέκα με την καθημερινή μου εργασία, όπως και το τι κάνω στις δέκα την Κυριακή κατά την εκκλησιαστική μου λατρεία.

Πραγματικά, η Χριστιανοσύνη είναι για τους μη θρησκευόμενους ανθρώπους. Δεν θα είναι εξτρεμιστικό να πω ότι αν επιμένεις να είσαι θρησκευόμενος, θα βρεις τη Χριστιανοσύνη δύσκολη, σχεδόν ακατόρθωτη. Θα είναι σχεδόν αδύνατο να γίνεις Χριστιανός, επειδή η "θρησκεία" σου θα σ' εμποδίζει: Θα αισθάνεσαι ότι κατά κάποιο τρόπο είσαι καλύτερος και πιο ευάρεστος στον Θεό από τον άθρησκο γείτονά σου - είναι αυτό ακριβώς που πίστευαν οι Φαρισαίοι και τους κράτησε μακριά από τον Χριστό. Και θα είναι σχεδόν ακατόρθωτο να είσαι Χριστιανός, επειδή, ακόμα μια φορά η "θρησκεία" σου θα σ' εμποδίσει. Θα νομίζεις ότι η χριστιανική ζωή εξαρτάται από τις θρησκευτικές συνήθειες και όχι από τον Κύριο. Θα προτιμήσεις να κρατήσεις μια μικρή θρησκευτική γωνιά για τον Θεό μέσα στη ζωή σου και δεν θα Τον αφήσεις να πάρει όλη τη ζωή σου στα χέρια Του. Αναμφίβολα, θα αντιμετωπίσεις μεγαλύτερη δυσκολία στο να γίνεις Χριστιανός, από τον άνθρωπο που δεν είναι θρησκευόμενος.

(από το βιβλίο του Michael Green, "Θ' Αστειεύεσαι Βέβαια", εκδόσεις Πέργαμος)